Motyw dziecka w mitologii

dzieci-w-mitologiiBogactwo historii znanych z mitologii greckiej jest ogromne, między innymi dzięki licznym bohaterom, z których każdy jest inny, każdy prezentuje inne cechy i zachowania, bez względu na to czy jest to bóstwo, istota pochodzenia półboskiego czy też człowiek. Różnorodność postaci jest bardzo duża, zarówno męskich – mamy bowiem wiele opowieści o Zeusie, Hadesie, Heraklesie, Prometeuszu, Syzyfie czy innych, jak i żeńskich – najbardziej znane postacie to bogini Hera, Demeter, Atena, Afrodyta czy Ariadna.

Skoro jednak w opowieściach pojawiają się kobiety i mężczyźni, nie może zabraknąć również dzieci, będącymi owocami ich związków. Jaka rolę pełnią one w opowieściach?

Motyw dziecka w mitologii ma niejedno oblicze. Przede wszystkim istnienie dzieci ma ogromny wpływ na zachowania i emocje dorosłych, przede wszystkim ich rodziców, ale nie tylko. W mitologii szczególnie wyraziście ukazane są kobiety-matki i ich miłość macierzyńska, na przykład ból i cierpienie Demeter po utracie córki Persefony czy też tęsknota i żal Reji, której mąż Kronos połykał wszystkie dzieci po ich narodzinach, bojąc się, że w przyszłości któreś z nich odbierze mu władzę.

Dziecko jak widać nie zawsze jest obiektem miłości, może stanowić bowiem również zagrożenie – w tym przypadku obawy ojca były słuszne, gdyż Zeus uratowany przez matkę, rzeczywiście odebrał władzę Kronosowi. Dziecko w mitologii ukazane jest też jako powód innego rodzaju obaw, zazdrości i nienawiści. Najlepszym przykładem jest tutaj Herakles, który był dzieckiem z nieprawego łoża Zeusa i ziemskiej kobiety, a z tego powodu obiektem niechęci ze strony bogini Hery. Hera próbowała nawet zabić małego herosa, nasyłając do jego kołyski jadowite węże, jednak malec był niezwykle silny, więc poradził sobie z nimi szybko. Dziecko jako owoc zdrady pojawia się również w micie o królu Minosie – jest to potwór Minotaur, półbąk, półczłowiek zrodzony ze związku żony Minosa z bykiem zesłanym przez Posejdona. Narodziny potwora można interpretować jako karę za zdradę, jednakże król Minos nie znienawidził go, kazał natomiast zamknąć go w pałacu labiryncie, a ludności kazał składać dla potwora ofiarę z siedmiu dziewic i siedmiu młodzieńców.

Minotaura ostatecznie zabił śmiałek Tezeusz, który pragnął zyskać dzięki temu sławę i uznanie. Tak się też stało, ale jego ojciec przez pomyłkę uznając, że syn poniósł porażkę, rzucił się z rozpaczy ze skał. W tej historii dziecko może być traktowane, jako ktoś z kim rodzice wiążą wielkie nadzieje, kto stanie się powodem do dumy albo do wstydu, jeśli poniesie porażkę. Ojciec Tezeusza – Egeusz sam bowiem był wielkim bohaterem, nic więc dziwnego że z synem wiązał wielkie nadzieje, choć niewykluczone, iż rzucił się on ze skał po domniemanej utracie ukochanego syna.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *